Yea Dushyantha

ஏ துஷ்யந்தா

ஏ துஷ்யந்தா உன்

சகுந்தலா தேடி வந்தா

ஏ துஷ்யந்தா நீ மறந்ததை

உன் சகுந்தலா மீண்டும்

தந்தா

மீண்டும் நீ நேரில்

வந்து நின்றாய் என் நெஞ்சை

கொத்தி தின்றாய் எனக்கு

உன்னை நினைவில்லையே

ஏ துஷ்யந்தா

ஏ துஷ்யந்தா உன்

சகுந்தலா தேடி வந்தா

இருள் கூட அறியாத

இன்பங்களின் முகத்தில் இரு

பேரும் கைதானோம்

முத்தங்களின் திருட்டில் வருடித்

தந்தாய் மனதை திருடி கொண்டாய்

வயதை அது கிளையோடு வேர்களும்

பூத்த கதை

அந்த நீல நதிக்கரை

ஓரம் நீ நின்றிருந்தாய் நொடி

நேரம் நான் பாடி வந்தேன்

ஒரு ராகம் நாம் பழகி வந்தோம்

சில காலம்

பார்த்த ஞாபகம்

இல்லையோ பருவ நாடகம்

தொல்லையோ வாழ்ந்த

காலங்கள் கொஞ்சமோ

மறந்ததே இந்த நெஞ்சமோ