Rathrikku Konjam

ராத்திரிக்கு கொஞ்சம் ஊத்திக்கிறேன்......

நொந்த மனச கொஞ்சம் தேத்திக்கிறேன்.....

ராத்திரிக்கு கொஞ்சம் ஊத்திக்கிறேன்......

நொந்த மனச கொஞ்சம் தேத்திக்கிறேன்......

I pour a little drink for myself tonight

I comfort my aching, broken heart a little

I pour a little drink for myself tonight

I comfort my aching, broken heart a little

ராத்திரிக்கு கொஞ்சம் ஊத்திக்கிறேன்...

நொந்த மனச கொஞ்சம் தேத்திக்கிறேன்...

I pour a little drink for myself tonight

I comfort my aching, broken heart a little

காலம் செய்த கோலமிது

குத்தத்தை யார் மேல் சொல்லுவது

காலம் செய்த கோலமிது

குத்தத்தை யார் மேல் சொல்லுவது

அம்மாடி என்ன செய்ய மன்னிக்கணும் என்னதான்

யார் கிட்ட சொல்லி அழுவேன்

This is the tragic play of time

Whom can I blame for this fault?

This is the tragic play of time

Whom can I blame for this fault?

Oh mother, what can I do? Please forgive me

To whom can I express my tears and cry?

கண் கெட்டு போன பின்பு தெய்வத்த அறிஞ்சேன்

ஏக்கத்தில் நின்னு துதிச்சேன் ஏங்கி நெஞ்சு கொதிச்சேன்

கை விட்டு போன செல்வம் மீண்டும் தான் வருமா

காயங்கள் ஆறி விடுமா...காலம் மாறி வருமா...

Only after losing my sight did I realize God

I prayed standing in longing, my heart boiled with yearning

Will the lost treasure that slipped away ever return?

Will the wounds heal, and will time change?

ராத்திரிக்கு கொஞ்சம் ஊத்திக்கிறேன்...

நொந்த மனச கொஞ்சம் தேத்திக்கிறேன்...

சொல்லாமல் தவிச்சு சோகத்தில் துடிச்சேன்

எல்லாமே நெனச்சு ஏக்கத்தில் குடிச்சேன்

நெஞ்சுக்குள் நானே அழுகிறேன்...

I pour a little drink for myself tonight

I comfort my aching, broken heart a little

I suffered without telling anyone, writhing in sorrow

Thinking of everything, I drank out of longing

I weep internally within my own heart