Pogathan Nadanthen Mudiyavillai

போகத்தான் நடந்தேன் முடியவில்லை

போனால் போனதுதான் திரும்பி வந்தேன்

போகத்தான் நடந்தேன் முடியவில்லை

போனால் போனதுதான் திரும்பி வந்தேன்

வாழத்தான் எண்ணுகிறேன் முடியவில்லை

வாழ்பவரை பார்த்தால் துணிவுமில்லை.....

I walked to leave, but I could not.

What is gone is gone, yet I returned.

I walked to leave, but I could not.

What is gone is gone, yet I returned.

I wish to live, but I am unable to.

Looking at those who live, I lack the courage.

நினைத்ததை சொல்லிக் கொள்ள மனிதரில்லை

யாரிருந்து என்ன பயன் என் மனைவி இல்லை

கொடுத்ததை வாங்குதற்கோ உற்றார் இல்லை

கோவென்றழுதாலும் கேட்பார் இல்லை

There are no human beings to share my thoughts with.

What is the use of anyone being around when my wife is no more?

There are no kith and kin to accept what is given.

Even if I write calling upon Lord Govinda, there is no one to listen.

தாய்க்கு தலைமகனை பிரித்து விட்டேன்

தாரத்தை காத்ததாக நான் நினைத்தேன்

தாய்க்கு தலைமகனை பிரித்து விட்டேன்

தாரத்தை காத்ததாக நான் நினைத்தேன்

கையை விட்டு போன பிள்ளை கர்ணனாகி விட்டான்

கர்ணனுக்கு தம்பி ஒரு கோழையாகிட்டான்....

I separated the eldest son from his mother.

I thought of my wife as the very air I breathe.

I separated the eldest son from his mother.

I thought of my wife as the very air I breathe.

The child who left my hands became a generous Karna.

While Karna's younger brother became a coward...

உண்மை வழி நடக்குபோது ஊமையாகின்றேன்

ஊமை நெஞ்சு உறுத்தும்போது உடைந்து போகிறேன்

தீமை செய்த மனிதனுக்கு வாழ்வு ஏதய்யா

தினம் தினம் நொந்து நொந்து போதல் தானய்யா.....

When walking on the path of truth, I become mute.

When my mute heart pricks with guilt, I break down completely.

How can a man who did evil have a peaceful life?

Agonizing day after day, death becomes the only eventual end.

போகத்தான் நடந்தேன் முடியவில்லை

போனால் போனதுதான் திரும்பி வந்தேன்

போனால் போனதுதான் திரும்பி வந்தேன்

I walked to leave, but I could not.

What is gone is gone, yet I returned.

What is gone is gone, yet I returned.