Sahaayanae Sahaayanae

சகாயனே சகாயனே

நெஞ்சுக்குள் நீ முளைத்தாய்

சகாயனே சகாயனே என்னை

நீ ஏன் பறித்தாய் உன் எண்ணங்கள்

தாக்கி என் கன்னங்கள் பூக்க

நீ வயதுக்கு வாசம் தந்தாய்

Oh my companion, my companion, you sprouted inside my heart.

Oh my companion, my companion, why did you pluck me away?

As your thoughts struck me, my cheeks bloomed in blushes.

You gave a sweet fragrance to my youth.

ஒரு முறை உன்

பேரை உதடுகள் சொன்னாலே

பசி இன்றி போவதென்ன பல

முறை சொன்னாலும் உறங்கிட

எண்ணாமல் விழி ரெண்டும்

கேட்பதென்ன தவறி விழுந்த

பொருள் போல் என்னை

எடுத்தாயடா தவணை முறையில்

உனை நான் சிறை பிடித்தேனடா

பிள்ளை போலே என்னை கையில்

ஏந்து எல்லை ஏதும் இல்லை

அன்பில் நீந்து நீந்து

If my lips utter your name just once,

Why does my hunger vanish?

Even if spoken many times, without thinking of sleep,

Why do my two eyes keep searching for you?

Like an object dropped by mistake,

You picked me up.

On an installment basis,

I have imprisoned you.

Hold me in your arms like a child,

Swimming endlessly in limitless love.

கனவிலும் காணாத

வகையினில் உன் தோற்றம்

எனக்குள்ளே கூச்சல் போட

இதுவரை கேட்காத இசை

என உன் பேச்சு அளவில்லா

ஆட்டம் போட இறந்து இறந்து

பிறக்கும் நிலை இதுதானடா

மகிழ்ந்து மகிழ்ந்து மரிக்கும்

வரம் கொடுத்தாயடா கள்ள

பார்வை என்னை கொத்தி தின்ன

என்ன ஏது என்று உள்ளம்

எண்ண எண்ண

In a manner unseen even in my dreams, your image

Creates a joyous commotion inside me.

Like music never heard until now, your speech

Makes me dance without bounds.

This is a state of dying and being reborn repeatedly.

You gave me the boon to die with pure happiness.

Your sly glance pecks and devours me,

While my heart wonders what is happening to me.